Joint statement of Women Human rights activists from the Balkan region toward Gender-based violence on the internet

The institutional silence is actively encouraging online sexual harassment

The victims are multiplying while the institutions are quietly failing

We, the women human rights activists from the Balkan region stand together in solidarity with all women victims of digital gender-based violence[1] and demands from the relevant institutions to act according to their jurisdiction to thoroughly and promptly investigate the case of the groups on the Telegram platform (such as: Balkan Room, Public Room, GevgelijaHub, Serbian Room, Smokva, etc.), in order to sanction the perpetrators and to protect the victims from further victimization.

Exactly one year after the appearance of such a group on the Telegram Network in Macedonia, which is used for sexual harassment of girls and women by posting their photos without their consent and in a pornographic context, as well as the victims’ personal data, we witness new cases of this kind of abuse not only in this country, but on a regional level as well. Although the administrators and the creators of two of these groups have been arrested, we believe this is only the first step in accessing justice that must be provided to all victims of these types of crimes. We welcome the reaction regarding child online abuse cases, but the institutional silence that we face sends a clear message that violence against women is tolerated, that is not punishable, that perpetrators are encouraged to continue with this behavior and that the victims are left to remain intimidated, ashamed and muted. The abovementioned cases in Macedonia, Bosnia and Herzegovina, Serbia and Croatia have shown that only a small number of perpetrators are prosecuted and those that are prosecuted are pursued for the crime of “production and distribution of child pornography”, which prevents the protection of adult victims.

Women from the former Yugoslavian countries, to whom we have provided free legal aid and other services for years, have experiences that testify numerous shortcomings in the conduct of proceedings. Often, women who suffer sexual abuse online deal with unadequate response from the institutions, so they often lack trust in the police and consider reporting to be in vain, due to the practices of inaction, disbelief and relativization of the victims’ experiences. Imposing misdemeanor sanctions and warnings on perpetrators instead of documented and reasoned criminal charges, as well as inadequate enforcement of prohibitions on approaching and contacting victims, results in continued and intensified violence, often followed by serious consequences for the victims’ health, which in some cases can even cause death.

Regarding the public prosecution offices, we constantly notice an untimely initiation of indictments, inefficient or negligent management of pre-investigation and investigative procedures that resulted in untimely or in no provision of relevant evidence, as well as failure to take measures against the perpetrators to prevent continued violence against the victims. All of these institutional oversights have become even more visible with the emergence of sexual violence and harassment of women in the digital sphere, which, although is massively occurring and counting thousands of female victims in the Balkans, does not receive an adequate institutional response or an appropriate public support. On the contrary, discrediting experiences, blaming, embarrassing and double victimizing are the dominant narratives that women face today. It is obvious that the silence of the institutions is additionally encouraging the functioning and the maintenance of such groups in the digital space, while the girls continue to face danger for their personal safety and have violated dignity and health. Unfortunately, the easiest way to humiliate a woman is to portray her in a sexual scenario, which only speaks of the insurmountable stigma that still marks female sexuality as shameful and indecent, and labels victims in this context not as victims, but as women who “sought this to themselves”.

Thus, the stolen photographs, combined with the misogynist, sexist and violent comments, and the treatment of women as objects without integrity, feelings, desires and traumas, speak of serious, deep-rooted misogynic values in our region that must be comprehensively and radically addressed. But, in order to begin solving the problem, we must first name it. This is not a problem of personal data abuse and it cannot be solved with such a limited approach. This is a problem of gender-based violence, with the purpose of humiliating, blackmailing, silencing and oppressing girls and women, and if it is not treated as such, the perpetrators will succeed in this goal. 

Today we are aware that there is a regional network of harassers, i.e. opening and administering of Balkan groups whose aim is to humiliate and sexually harass women. Therefore we demand from the relevant institutions to seriously and with responsibility approach to this social fenomena which affect at least the half of population. We demand institutional cross border cooperation in thorough investigation and prosecution of all involved offenders from the region.

This case is a chance for the institutions from all over the region to show that they stand for women’s rights and protection against gender-based violence, not just declaratively, but in practice! Hence, we ask the Public Prosecutor’s Offices in the region to immediately and thoroughly clear the cases with the Telegram groups that are acts of crime. We ask the Ministries of Interior Affairs to continuously undertake preventive activities and to put a stop to the existence of these groups.

Jointly and in solidarity!

[1] In order to better explain gender-based violence against women committed through the use of ICT (hereinafter information and communication technologies), we can understand it and connect it with experiences of violence in a real environment, and it can only be in a digital environment/space. It may include unlawful threats, harassment, insults, stalking or incitement to violence, unsolicited, offensive or sexually explicit emails or messages, sexual blackmail, forcing a person to view sexually explicit material, sharing or posting private images or recordings of sexually explicit content without consent. (so-called revenge pornography) or posting the listed content on sites.

Read more

93 граѓански организации велат „ДА“ за еднаквоста, инклузијата, родовата рамноправност и заштитата од дискриминација и од насилство во новата концепција за реформи во основното образование

Ние подолупотпишаните здруженија, фондации и мрежи на граѓанскиот сектор изразуваме поддршка за приоретизирањето на родовата рамноправност и на заштитата од дискриминација и насилство во предлог-концепцијата за реформи во основното образование. Интеграцијата на родовите прашања во основното образование несомнено ќе влијае на подолг рок врз намалување на родовите стереотипи кај децата и врз градењето на инклузивно и поправедно општество кое за повеќето граѓани е од национален интерес.

Имајќи предвид дека бројни анализи на учебниците од основно, средно и високо образование укажаа на присуство на родови стереотипи и дискриминаторски наративи, а дополнително и комплетно или релативно отсуство на дадени социјални групи (жени, лица со попреченост, етнички други, ЛГБТИ итн.), ја поздравуваме насоченоста на новата концепција кон надминување на овие крупни проблеми во продукцијата на знаења и вештини во рамките на образованиот процес.

Воведувањето на изборен предмет за сексуално образование, како што предвидува новата концепција, дополнително ќе придонесе кон поголема информираност на младите за еднаквоста на луѓето, заштитата од насилство и намалувањето на дискриминацијата. Младите ќе бидат насочени повеќе кон логичко учење наместо фактографско, ќе имаат можност за дискусија, саморефлексија, носење на заклучоци преку интеракција, тимска работа и отвореност за туѓите приказни и искуства. Оттука, младите ќе научат да го земаат предвид како туѓото, така и своето мислење и потреби, ќе бидат емпатични и отворени за различности.

Резултатите од последната Студија за однесувањата поврзани со здравјето кај децата на училишна возраст од Северна Македонија покажуваат дека да се омаловажува, да се навредува и да се довикуваат погрдни имиња со намера да се нанесе повреда е одомаќено однесување меѓу учениците во нашите училишта. Малтретирањето започнува на 11-годишна возраст, па дури и порано, го има својот пик во 13-та година, и натаму има тенденција да опаѓа. Сето ова влијае врз животот и здравјето на младите, кои според оваа студија искусуваат нерасположение и чувства на тага и безнадежност кои се зголемуваат со возраста, а суицидните мисли и планирањето на самоубиство се исто така застапени и наместо да се намалат, тие прогресираат со возраста.

Минатите недели сме сведоци на јавни објави на повеќе жени актерки за сексуалното малтерирање во Србија, што уште еднаш покажува дека жените се жртви на постојано насилство по родова основа. За жал, со вакви примери се сретнуваме сè почесто, а тоа го докажува и истражувањето на ОБСЕ од 2019 година кое укажува дека дури две третини жени од регионот претрпеле некаков вид на насилство. Случајот Јавна соба во Македонија исто така ни покажа дека денес девојчињата сè повеќе се предмет на сексизам и сексуално вознемирување и дека постои итна потреба од нивна системска заштита. Радува што жените сè повеќе денес се охрабруваат јавно да зборуваат за насилството и за вознемирувањето, но училиштето е вистинското место каде што дополнително треба да се стимулира учењето за еднаквоста и правичноста меѓу жените и мажите и за заштитата од сексуалното насилство.

Најзагрозените од родовите нееднаквости се лесно препознатливи во ранливите, немоќните, оние на кои им се одземени слободите и правата. Најчесто тоа се жените, девојчињата, сиромашните, различните и родово нетипичните, но и многу други, прикриени под превезот на сите други видови нееднаквости. Токму затоа, сметаме дека е важно покрај барањето на одговорност во насилниците, да погледнеме пошироко, во социо-политичките и културолошките услови на заедницата, општеството и образованието во кои нееднаквоста се создава и опстанува.

Учењето и прифаќањето на родовите идентитети ќе овозможи подобра интеграција на сите ученици со сите свои различности, а со тоа и намалување на родово-базираното насилство и булингот во училиштата. На децата и ранливите групи на млади им треба безбедна средина во училиштето, во која секој ќе се чувствува заштитен и подеднакво згрижен без разлика на неговата различност.

Учењето за етничките различности и нивното прифаќање во услови на зголемен диверзитет во општеството, како и поттикнувањето на интеркултурализмот ќе придонесат кон унапредување на еднаквоста и интеграција на децата од различни култури, етникуми и идентитети. Надминувањето и почитувањето на етничките различности е значајно кога зборуваме за инклузија во образовниот процес, а особено е значајно за намалување на насилството помеѓу учениците кое во изминатите неколку години бележи пораст на случаи кои во основата ја имаат токму етничката припадност на учениците.

И покрај тоа што новата концепција на основното образование ги потенцира принципите на родовата рамноправност и заштитата од дискриминација, го предлагаме и следново:

  1. Воспоставување на национален родово образовен механизам под покровителство на Министерството за образование и наука кој ќе следи и ќе ги одобрува наставните планови и учебниците кои ќе се користат во образованието за да се гарантираат принципите на еднаквост и заштита од дискриминација и од говор на омраза од аспект на род, пол и родов идентитет;
  2. Создавање на задолжителен систем на едукација и кариерен развој на наставниците во унапредување на нивните компетенции за родовите прашања, еднаквоста и недискриминацијата преку програмите за обука на наставници во рамките на Бирото за унапредување на образованието;
  3. Следење на препораките на УНЕСКО при подготвувањето на наставните програми и содржини за сеопфатно сексуално образование кој се предлага како слободен изборен предмет во основното образование, а како проширување на веќе стекнатите знаења во рамките на постоечките редовни наставни содржини. Следењето на европските и светските добри пракси и научни стандарди се еден вид гаранција за да се обезбеди дека прашањата на родова еднаквост, заштитата од дискриминација и родово базираното насилство се засновани на принципите на човекови права, а не на погрешниназадни родови или популистички идеологии;
  1. Унифицирање на практиките на прибирање податоци за насилство во училишта на национално ниво под покровителство на Министерство за образование и наука, а во соработка со Град Скопје и со секторите за образование при општините (ЗЕЛС);
  2. Поттикнување на интеркултурализам и надминување и прифаќање на етничките различности со цел намалување на врсничкото насилство и интеграција на сите ученици во рамките на наставните програми за основното образование.


  1. Платформа за родова еднаквост
  2. Мрежа за заштита од дискриминација
  3. Глас против насилство – Национална мрежа против насилство врз жените и семејно насилство
  4. Платформа за одржливост на услугите за превенција и поддршка во врска со ХИВ
  5. Македонска платформа против сиромаштија
  6. Национална мрежа за борба против хомофобија и трансфобија
  7. Коалиција на младински организации СЕГА
  8. ХЕРА – Асоцијација за здравствена едукација и истражување
  9. Коалиција Маргини
  10. Хелсиншки комитет за човекови права
  11. МОФ – Младински образовен форум
  12. ФООМ – Фондација Отворено општество Македонија
  13. ХОПС – Опции за здрав живот Скопје
  14. Акција Здруженска
  15. Мрежа Стела
  16. Реактор – Истражување во акција
  17. НСРР – Национален совет за родова рамноправност во соработка
  18. Хуманитарно здружение „Мајка“ од Куманово
  19. Здружение на граѓани за промоција на женската активност Тиииит! Инк.
  20. Женски форум Тетово
  21. Организација на жените на општина Свети Николе
  23. РСМ ТрансФормА
  24. ЛГБТИ Центар за поддршка
  25. Здружение за културен и медиумски активизам КВИР СКВЕР Скопје
  26. ЛЕЗФЕМ
  27. Еквалис
  28. Здружение за поддршка и развој Хуманост
  29. СОС Детско село Северна Македонија
  30. Здружение на мултиетничко општество за човекови права, Штип
  31. Бела Виста –Институт за одржлив рурален и регионален развој
  32. Сумнал – здружението за развој на Ромската заедница
  33. АДРР Сонце -Тетово
  34. Здружение Глобал
  35. Фондацијата за дебата и едукација ИДЕА Југоисточна Европа
  36. КХАМ – Делчево
  37. Романо Чачипе – Асоцијација за развој и промоција на ромската заедница
  38. НРЦ – Национален ромски центар
  39. Здружение Центар за образовна поддршка Дендо вас од Скопје.
  40. ИРИЗ – Иницијатива за развој и инклузија на заедниците
  41. Ромалитико – Институт за истражување и анализи на политики
  42. Здружението на просветни работници и заштита на права на жените и децата Роми ЛИЛ
  43. Ромска aсоцијација за жени и млади „ЛУЛУДИ”
  44. Амбрела – Центар за интеграција
  45. Станица П.Е.Т.
  46. Визија Кавадарци
  47. Организација на жени – Велес
  48. Организација на жени – Скопје
  49. Кортекс Тетово
  50. НВО инфо центар
  51. Македонско здружение на млади правници
  52. Tакт
  53. Здружението за поддршка на луѓето што живеат со ХИВ – ЗАЕДНО ПОСИЛНИ Скопје
  54. Здружение ЕГАЛ – Еднаквост за геј и лезбејки, Скопје
  55. Здружение за поддршка на маргинализирани работници – СТАР-СТАР, Скопје
  56. Црвен крст на Република Северна Македонија
  57. Опција Охрид, Охрид
  58. Зона, Кавадарци
  59. ХЕЛП – Гостивар
  60. Младински клуб – Штип
  61. Здружение за советување, лекување, реинтеграција и ресоцијализација на лица зависни од психоактивни супстанции – Избор, Струмица
  62. Асоцијација за здрави животни стилови ПУЛС – Куманово
  63. Центар за развој на граѓанско општество Виа Вита – Битола
  64. Здружение Доверба – Скопје
  65. ИЧП – Институт за човекови права
  66. Организација на жени од Струмица
  67. ЈАДРО – Асоцијација на независната културна сцена
  68. КСП Центар – Јадро
  69. Здружение – Проектен простор прес ту екзит
  70. Локомотива – Центар за нови иницијативи во уметноста и културата
  71. Здружение за литература, култура и уметност – Галикул
  72. Здружение на уметници Културен центар Медиа Артес – Охрид
  73. Здружение на јавни службеници на Северна Македонија
  74. ЗМАИ– Здружение за истражување и анализи
  75. Рурална Коалиција
  76. Здружение Факултет за работи кои не се учат
  77. Национална асоцијација за континуиран одржлив развој и демократија – КОРД Скопје
  78. Центар за социјални Иницијативи Надеж – Скопје
  79. Женска граѓанска иницијатива АНТИКО
  80. Организација на жени на град Скопје
  81. Коалицијата Сите за правично судење
  82. Центар за правни истражувања и анализи
  83. Центар за интеркултурен дијалог – ЦИД Куманово
  84. Центар за истражувања и анализи НОВУС Струмица
  85. Центар за младински актинизам – Крик
  86. Фондација за локален развој и демократија Фокус – Велес
  87. Здружение на млади Креактив
  88. Скај Плус Струмица
  89. ЕХО едукативно хуманитарна организација
  90. Здружение за родова еднаквост – Една Може
  91. Женска Акција – Радовиш
  92. Кризен Центар – Надеж
  93. Женска граѓанска иницијатива ,,КЛЕА“, Битола
Read more